POLİS
HAFTASI ŞİİRLERİ
Salı Sabaha Karşı
salı sabaha karşı telefonla sıçradım
ay batıyor / aynalarda giyotin aydınlığı
gecenin bu saatinde beni kim arayabilir
dizimi uyku sersemi bir iskemleye çarptım
kıvılcımlar dizi dizi her yanıma dağılıyor
doktor sabiha desem yıllar var konuşmuyoruz
kanser diye duymuştum sol göğsünü almışlar
şu anda izmir'de midir ne yapıyor kimbilir
son defa hastahanenin avlusunda konuşmuştuk
steteskobu / beyaz gömleği / soğuk ecza kokusu
sesi dargın söyledikleri yorgun ve umutsuz
sakın mırç olmasın parmaklarıyla oynayan
yerli yersiz aramak onun marifetidir
olmayacak şeylerden birden heyecanlanıyor
radyodaki parazit / asansörün uğultusu
bütün gün korkusunu camlarda görmemek için
traş aynasında bırakır gözlerini sabahtan
o kadar yalnız ki yabancılarla selamlaşıyor
tek başına ne tartışmalar sokaklarda geceleyin
ben de tuhafım / nereden aklıma gelebilir
mırç çoktan ölmedi mi / genç sayılırdı doğrusu
içimdeki şehirlerde demek gizlice yaşıyor
ister misin aramak aysel'in aklına essin
plaj güzeli aysel'in / istanbul'da bir zamanlar
küstah sarışınlığını kristal bir zırh gibi
gururla taşırdı / dibinde şimdi rakı şişelerinin
her gece olay çıkarıyor / arkasından karakollar
tozlu ışıklarıyla karanlıkta bir gemidir
polisleriyle küfür kıyamet bana telefon ettiği
öksürükten boğularak / suratı bütün ter
nerde eski aysel / nerde jeanne d'are güzelliği
içtiği için mi korkar korktuğu için mi içer
salı sabaha karşı telefonla sıçradım
ay batıyor / aynalarda giyotin aydınlığı
gecenin bu saatinde beni kim arayabilir
elektrik tozlarının iyice boğuklaştırdığı
ses bildiğim bir ses / kimindir çıkaramadım
' -ben suat'ım / sizi terminal'den arıyorum
iner inmez aradım / galiba izliyorlar
istanbul çok değişmiş / yalnızım çok yabancıyım
gidecek başka yerim yok / korkuyorum'
Attila İlhan
Kahraman Polis'im
KAHRAMAN POLİS’İM
Her yerde her zaman, namusu korur,
Arsızdan hırsızdan, yılmaz polis’im,
Zalimin zulmüne, hep karşı durur
Zalimin yüzüne gülmez polis’im…
Hazırdır göreve, kulağı ses de,
Masumun derdiyle, yüreği yas da,
Korurken yurdunu, teknikte usta,
Hiçbir zaman korku, bilmez polis’im…
Fırsat arar cani, huzur bozmaya,
Yoksula garibe, kuyu kazmaya,
Şeytanın emriyle, başlar azmaya,
Şeytanlar ölmeden, ölmez polis’im…
Adalet önünde, dinlemez hatır,
İnsanlara her an, kanun anlatır,
Hırsızın elinde, bıçakla satır,
Kanunsuz bir karar, almaz polis’im
Akademik yolda, açık bilime,
Alınca görevi, etmez kelime,
Bayrağın altında, gider ölüme,
Kalleş oyununa, gelmez polis’im
Ummanı aşarken, nehirde çağlar,
Varlığı korkudur, sarsılır dağlar,
Katiller meczuplar, kahrolur ağlar,
Meczuba muhabbet, salmaz polis’im
Hain pusu kurar, bin kere doğar,
Haini yakalar, eliyle boğar,
Hasreti yok eder, nefreti kovar,
Kan akar içine, silmez polis’im
Murat Duman der ki; koyalım cana
Malımız canımız, teslimdir ona,
Toplum düşmanları, doymaz ki; kana,
Nefsinin emrine, gelmez polis’im
Şehit olur ama ÖLMEZ POLİS’İM…
Murat Duman
Polis
Hakk’a hizmet aşkıyla,
Doludur bizim polis.
Vatandaşı, insanı,
Seviyor bizim polis.
Hak yolundan ayrılmaz.
Kırılırda eğilmez.
Haksızlığı affetmez.
Dürüsttür bizim polis.
Albayrağı gönderde,
Tutmaktır vazifesi.
Düşmanın emelini,
Yıkar hep bizim polis.
Kırar hain elleri,
Bu vatanı korur o,
Can dediğin nedir ki?
Ölürde bizim polis.
Din, iman, namus ona,
Emanet vatan ona.
Şer gelmez hiç birine,
Nöbetci bizim polis.
Asker onun gardaşı,
Nöbette arkadaşı.
Severler vatandaşı.
Dosttur hep bizim polis.
Türkiye bu can vatan,
Albayrak vede Kur’an.
Yolunda o canından,
Olmakta, şehit polis.
Ramazan Ateş
Büyüyünce Ne Olacağım
Polis bizim erinçle yaşamamızı
Sağlamak için çırpınır durur.
Ne gece der, ne gündüz
Hep durmadan çalışır.
Onlar varken bizler güvendeyiz
Hırsızdan arsızdan
Olmaz korkumuz.
Fevzi Günenç
