PELİN OTU
reklamlar
Orjinal
Adı: Arthemisia absinthium
Diğer Adları: Acı pelin, Ak pelin, Acı yavşan
Bilgi :Bileşikgiller familyasındandır. Anayurdu Avrupa olan;
ülkemizde Kuzey, İç ve Güney Anadolu'da yabani olarak yetişen çokyıllık
dayanıklı otsu bitkidir. 120 cm'e kadar boylanabilen pelinin, ince
tüylerle kaplı gövdesi kokulu, kabarık çizgili ve gri-yeşil renklidir.
Çok ince tüylerle kaplı grimsi ya da beyazımsı yeşil, altı gri renkli ve
kokulu olan yaprakları çok parçalı ve almaşık dizilidir. Temmuz-ağustos
aylarında açan açık sarı küçük çiçekleri salkımlar oluşturur. Silindirik
yapılı yassı, küçük ve gri renkli meyvelerinin içinde kahverengimsi gri
minik tohumları bulunur. Pelin döktüğü tohumlarıyla çoğalır ya da
sonbaharda alınan gövde kalemleriyle çoğaltılır.
Pelinin küçük yapraklı dalları özel kokulu ve çok acı lezzetlidir.
Uçucu yağ, absintin gibi acı maddeler, flavon ve pineni içerir. Eskiden
bazı içkilere acı çeşni vermesi için katılırken 1908 yılından beri bu
şekilde kullanımı yasaklanmıştır.
Pelin, geçmiş yıllarda kurt düşürücü, adet söktürücü ve çocuk
düşürücü etkilerinden yararlanılmak üzere yüksek dozlarda kullanılırdı.
Ancak, yapılan dikkatli analizler, bitkinin zehirleyici ve sinir
sistemini yıkıma uğratıcı etkilerini saptadığından, bitkinin bu
amaçlarla kullanımı da terk edilmiştir.
Tıbbi Etkileri ve Kullanımı Günümüzde pelinin tıbbi etkileri aşağıda
verilen yöntemle yararlı hale getirilmektedir:
• Bitkinin, içerdiği acı maddeler nedeniyle bedeni uyarıcı, iştah
açıcı ve sindirimi kolaylaştırıcı etkileri vardır. Sindirim salgılarının
nitelik ve nicelik yönünden yetersiz kaldığı durumlarda kullanılır.
• Yüksek ateş ve enfeksiyon durumlarında güçlü bir iyileştiricidir.
• Bedeni güçlendirici tonik etkisi vardır.
• İdrar söktürücüdür.
Bu durumlar için, pelinin yaprakları ve çiçek açmış salkımları,
çiçekleri solduğu dönem olan yaz ortası ve sonbahar başı arasında
toplanıp gölgelik ve havadar yerde kurutulur. 1-2 tatlı kaşığı kuru
karışım üzerine 1 bardak kaynar su dökülerek 10-15 dakika süreyle
demlendirilmeye bırakılır. Böylece hazırlanan infüzyon, günde iki-üç kez
birer bardak olarak içilebilir.
