KANSERLE
SAVAŞ KONULU ŞİİRLER
KANSER
Temiz hava bol gıda
Bize hayat bağışlar
Erken teşhis her zaman
Kanseri uzak tutar.
Çağımız bilim çağı
Onu da yenecektir,
Hastalanan organı
Hep iyi edecektir.
Bilime inanmalı
Korkuyu atmalıyız
Her kanser haftasında
Bunu anlatmalıyız
Sait KIRKGÖZLÜ
Kanserli Konser
Ben çok değiştim yıllar sonra
Doğduğumdan beri ilk defa
Kendim oldum
Peki ya sen
Sen değiştinmi ey sevgili
Yaa! !
Değişmedin demek
Basit bir ameliyat öylemi
Aldırdın yüreğindeki
Esmer beni
Helali hoş olsun be güzelim
Ha bak varsa
Elinde,kolunda,omzunda,sırtında
Bu şehirde,bu bankta,bu parkta
Başka ben
Kestir at,kolay nasılsa
Sen çare bulmuşsun ama
Yardan başka yoktur aşka
Bizim oralarda deva
Rahatmısın şimdi
İyi huylu kanserin yok artık
Öldü..
Aşkta bilim icad oldu
Solyanlar bozuldu
Hadi hadii
Duygu sömürüsü yapma
Göğsünde taşıdığın o koca taşa
Boşa merhem çalma
Bilirmisin minik serçeler
Ben rengidir
Şimdi onlar çalıların arasında
Kırık kanatlarıyla göğe bakarken
İçin için kan ağlamakta
Söyle,
Söyle neye yarar artık yüreğin
Sapandan çıkıp
Kuş vurmaktan başka
Söyle,
Söyle neye yarar tenin
Ben-siz okşandıktan sonra
Aslında ben
Neye üzülüyorum biliyormusun
O sapanı
Beni kesip,seni deşen
Çoluk çocuk
Doktor tutmakta
Bunları neden söyledim
Eee,,
İçimde kanser olacağına
Dışımda konser olsun istedim
Bu kadarı da
Çok görmeyin bana..
Kanserli Çocuk
O limana ulaşmak istemiyorum,
batmak istiyorum sebepsiz yere en dibe.
Bu sınırsız karamsarlıklar niye?
Yitirmekten mi korkuyorsunuz beni?
Hayır! ! !
Umutları olan ben,
yitirmedim daha kuvvetimi.
Ne oldu sizlere?
Anne, baba ve dostlarım
Nerede o iyimser düşleriniz?
Bir şato kurdum zamanında
o yüce sevginizle.
Şimdi siz o değilsiniz sanki,
sanki bir şey var sizi inciten.
Merhametsizce her yanımı saran şey de ne?
Kocaman bir çaresizlik ve soğuk,
çok soğuk, ısıt beni anne...
Anne, biliyorum.Bir ölü var.
Ama kim? Niye?
Uç diyorsun baba.Nasıl?
Kanadı kırık bir martıyım.
Ölüyüm çoktan, yenildim.
Bir tümöre, çaresizliğime...
