|
Ş
ŞADİYE
: Sevinç,
neşe, mutluluk
ŞAFAK :
Gündoğumundan önceki aydınlık
ŞAHİKA :
Yüksek, yüce, dağın zirvesi
ŞAZİMENT :
Allah'ın adamı- Allah'a ait olan,onun yolundan giden kişi
ŞAZİYE :
Özellikleri kimseye benzemeyen
ŞEBNEM :
Çiğ, gece nemi, jale
ŞEFİKA :
Şefkatli, acıması, esirgemesi bol olan
ŞEHNAZ :
Doğu
müziğinde bir makam / Çoknazlı
ŞEHRAZAT :
Özgür
ŞEHRİBAN :
Şehrin
ileri geleni
ŞELALE :
Büyük çağlayan, çavlan, akarsunun yüksekten yere düştüğü bölümü
ŞENAY :
Mutlu geçen ay
ŞENGÜL :
İnsanın içini açan gül / hep şen olup hep gülmek
ŞENİZ :
Mutlu, sevindiren iz, hatıra
ŞENNUR :
Işık saçan, neşe saçan
ŞERİFE :
Şerefli, kutsal
ŞERMİN :
Utangaç
ŞEVKİYE :
Neşeyle, istekle ilgili
ŞEVVAL :
Arap
takviminin onuncu ayı
ŞEYDA :
Çılgın, deli divane
ŞEYMA :
Eski Türk adlarından
ŞİİR :
Zengin
sembollerle uyumlu seslerle ortaya çıkan edebi anlatım biçimi
ŞİRİN :
Cana
yakın, sevimli
ŞÖLEN :
Eğlence, kutlama, şenlik
ŞULE :
Alev, ateş alevi
ŞÜKRAN :
İyilik
bilme, minnettarlık
ŞÜKRİYE :
Görülen
iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
|
