|
S
SAADETTİN :
Dinin uğurlu, kutlu kişisi
SABAH :
Günün
başlangıcı
SABAHATTİN
:
Güzellik
SABİR :
Sabreden, katlanan
SABİT :
Yerinde duran kımıldamayan
SABRİ :
Sabırla ilgili
SACİT (D)
: Secdeye
varan, ibadet eden
SADETTİN :
Kutluluk, saadete erme, mübarek olma
SADIK :
İçten bağlı, gerçek dost
SADRİ :
Anaya göre çocuk
SADULLAH :
Allah'ın talihli kıldığı
SADUN :
Yıldız
bilimine göre, uğurlu olan
SAFA :
Saflık berraklık, gönül rahatlığı
SAFFET :
Saflık, temizlik
SAFİ :
Katıksız, ayırt edilmiş
SAİM :
Oruç tutan, oruçlu
SAİT (D) :
Kutlu,
cennetlik
SAKIP :
Delen,
delik açan - Çok parlak
SAKİN :
Uslu,
kendi halinde - Bir yerde yerleşmiş, oturan
SALİH :
İyi,
yararlı, yetkili
SALİM :
Eksiksiz, sağ, sağlam
SALTUK :
Hiç bir koşul ve denetime bağlı olmayan
SAMET (D)
: Sonsuz,
ebedi
SAMİ :
İşiten,
dinleyen
SAMİH :
Cömert,
eli açık
SAMİM :
Bir şeyin
merkezi
SANBERK :
Gücüyle
tanınmış
SANCAR :
Kısa kama - Saplar, batırır
SANER :
Ünlü, tanınmış
SANVER :
Adın duyulsun, ünlen
SARGIN :
Candan, içten
SARP :
Dik geçilmesi ve çıkılması güç
SARPER :
Sert, güçlü
SARUHAN :
Eski bir Türk beyi
SAVAŞ :
İki ya da
daha çok tarafın vuruşması , kavgası
SAYHAN :
Adaletli hükümdar
SAZAK :
Kuvvetli ve soğuk rüzgar - Bataklık, sazlık - Kaynak, pınar
SEÇKİN :
Seçilmiş olan
SEDAT :
Doğruluk, haklılık
SEFA :
Gönül rahatlığı, rahatlık - Eğlence
SEFA /SAFA
: Saflık
berraklık
SEFER :
Yolculuk, savaş hali
SEHA :
Eli açık, cömert
SELAHATTİN
: Dinine
bağlı
SELAMİ :
Barış ve rahatlıkla ilgili
SELCAN :
Coşkun, taşkın
SELÇUK :
Sel gibi akan
SELİM :
İyileşmesi kolay hastalık
SELMAN :
Barış
içinde, huzurlu
SEMİH :
Bol, cömert gönüllü
SENİH :
Yüce,
yüksek
SERALP :
Baş yiğit
SERBÜLENT
: Önde
gelen, üstün
SERCAN :
Canların özü, canın başı
SERDAR :
Askerin başı, komutan
SERGEN
: Raf,
bir şeylerin dizili olduğu yer
SERHAN :
Hanların başı
SERHAT :
Sınır - İki devlet arasındaki sınır
SERKAN :
Serhan /
baş han , ser + kan,
SERKUT :
Mutlu, talihli
SERMET :
Öncesiz ve sonrasız
SERTAÇ :
Baştacı
SERTER :
Sert + Er, sert erkek
SERVER :
Bir topluluğun en ileri geleni, baş, şef, reis
SERVET :
Para mal
mülk
SEYFETTİN
: Dinin
kılıcı, koruyucusu
SEYFİ :
Kılıç gibi - Askerlikle ilgili
SEYHAN :
Çukurova'da bir akarsu
SEYİT :
Efendi, bey
SEZAİ :
Uygun, yaraşır
SEZER :
Sezgisi güçlü olan
SEZGİN :
Sezme yeteneği olan, duygulu, anlayışlı
SIDDIK :
Çok içten ve doğru kimse
SITKI :
Yalan söylemeyen, dürüst
SİMAVİ :
Yüzle, çehreyle ilgili
SİNA :
İlaç yapılan bir tür bitki
SİNAN :
Süngü ve mızrak gibi şeylerin sivriucu
SİPAHİ :
Tımar
sahibi asker
SONER :
Son erkek , son yardımı yapan
SONGUR :
Şahin - Ağır, hantal
SOYSAL :
Uygar
SÖKMEN :
Yiğitlere veilen san
SÖNMEZ :
Sürekli yanan, sönmeyen
SUAT :
Mutlu, mutlulukla ilgili
SUAVİ :
Zorluklara dayanan
SUAY :
Suya vuran ay ışığı gibi ışıltılı
SUPHİ :
Sabahla,
aydınlıkla ilgili
SÜLEYMAN :
Davud
peygamberin oğlu
SÜMER :
Bugünkü
Irak'ta kurulan eski bir uygarlığın adı
SÜREYYA :
Ülker
yıldız takımı
SÜRURİ :
Sevinçli, sevinçle ilgili
Ş
ŞABAN :
Kameri yılın 8. ayı
ŞADİ :
Sevinç, neşe, mutluluk
ŞAFAK :
Güneş
doğmadan az önce, ufuktaki aydınlık
ŞAHAP (B)
: Ateş,
alev parçası
ŞAHİN :
Bir tür yırtıcı kuş
ŞAHZAT :
Sevilen,
sayılan kişi
ŞAİR :
Şiir
yazan, ozan
ŞAKİR :
Şükreden,
nankörlük etmeyen
ŞAMİL :
Kapsayan, içine alan
ŞANSAL :
Niteliklerinle ünlen, tanın
ŞANVER
: İyi
niteliklerin bilinsin, duyulsun
ŞARIK :
Parlak, parlayan
ŞECAATTİN
:
Yüreklilik, yiğitlit
ŞEFİK :
Şefkatli
ŞEHMUZ :
Hükümdar soyundan gelen
ŞEHZADE :
Hükümdar oğlu
ŞEMSETTİN
: Dinin
güneşi
ŞEMSİ :
Güneşe ait, güneşle ilgili
ŞENEL :
Neşelen, mutlu ol
ŞENER :
Şen erkek
ŞENOL :
Neşeli ol anlamında
ŞENSOY :
Neşeli, mutlu soydan gelen
ŞENTÜRK :
Neşeli Türk
ŞERAFETTİN
:
Dinlerin en şereflisi
ŞEREF :
Onur. Manen yüksek ve erdemli olmak
ŞERİF :
Kutsal, mübarek
ŞEVKET :
Ululuk, yücelik, kudret ve kuvvetlilik
ŞEVKİ :
Şevk,
keyif, istekle ilgili
ŞİNASİ :
Tanıyış, tanımakla ilgili
ŞÜKRÜ :
Şükretme, hoşnut olma |