A
B C
Ç D
E F
G H
I K
L M
N O
Ö P
R S
Ş T
U Ü
V Y
Z
Ödünç güle güle gider, ağlaya ağlaya
gelir.
İleride geri alınmak şartıyla verilen para, eşya ya da herhangi bir
mal her iki tarafı da mutlu eder. Veren yardımcı olduğu, alan da
ihtiyacını gördüğü için sevinir. Ancak geri verme zamanı gelince bu
sevinç kaybolur. Çünkü çoklukla geri ödeme ya çok geç yapılır, ya da
ödünç olarak verilen şeyin yıprandığı görülür. Bu durum ödünç verenle,
ödünç alanın arasını açar; dostlukları bozup zedeler.
Öfkeyle kalkan, zararla (ziyanla) oturur.
Öfkesine kapılarak iş gören sonunda güç duruma düşer. Çünkü öfkeli,
kızgın, sinirli insan iyi düşünemez, olup biteni iyi göremez, sonucu iyi
hesaplayamaz. Bu yüzden de yanlış iş yapar.
Öküze boynuzu yük değil.
İnsan, kendi yakınlarının işleri ile kendi işlerini yük saymaz. Her
ne kadar külfetmiş gibi görünüyorlarsa da, aslında yaptığı işler kişinin
kendi yararınadır. Bk. "Koça boynuzu yük değil."
Ölenle ölünmez.
Her canlının hayatı sona erer. Bu kaçınılmaz bir sondur ve doğal
karşılanmalıdır. Çünkü ölüme çare bulunmaz. Bu bakımdan yakınını
kaybeden bir kimse, kendini tüketircesine üzülmemeli, sakin olup
dövünmeyi bırakmalıdır. Ne yaparsa yapsın, ne kadar üzülürse üzülsün
öleni geri getiremeyecektir.
Ölmüş eşek, kurttan korkmaz.
Bazı sebeplerden ötürü çok sıkıntı ve acı çeken, felâket üstüne
felâket görüp zarara uğrayan, kaybedecek bir şeyi kalmayan kimse, artık
hiçbir şeyden korkmaz; ne tehlikeye aldırır, ne de tehdide.
Ölüm kalım (dirim) bizim için.
İnsan yaşadığı gibi her an ölebilir de. Bu bakımdan öbür dünyayı da
hesaba katmalı, ona göre davranmalı, dinin buyruklarını yerine
getirmeli, bu dünyadaki işlerini de yarın öleceğini düşünerek bir yola
koymalı insan.
Ölüm ile öç alınmaz.
Düşmanlarının ölümünden sevinç duymak veya böyle bir duyguya
kapılmak insana yakışmaz.
Önce can, sonra canan.
İnsanlar bencil yaratıklardır. Can da kıymetlidir. Kaybedilmesi
göze alınamaz. Bu bakımdan büyük fedakârlık gerektirecek konularda önce
kendilerini,
sonra sevdiklerini ve yakınlarını düşünür insanlar.
Önce düşün, sonra söyle.
Ağızdan çıkan
sözü
değiştirmek ya da geri almak çok zordur. Sarf edilen
bir
söz
insanı güç durumda bırakabilir, zarara sokup pişman edebilir. Bu sebeple
bir
sözü sarf
etmeden önce dikkatlice düşünmeli, ne getirip götüreceği iyice tartılıp
hesaplanmalıdır.
Öpülecek el ısırılmaz.
Saygı, sevgi, bağlılık gösterilecek ve teşekkür edilecek
kimse incitilmemeli; sert ve kaba davranışa muhatap kılınmamalıdır.
reklamlar
